Μυκητιάσεις των γεννητικών οργάνων

Κοινοποιήση:

Υπό φυσιολογικές συνθήκες μικρός αριθμός μυκήτων μπορεί να υπάρχει στον κόλπο χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερα συμπτώματα. Αυτό συμβαίνει επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα και το όξινο περιβάλλον του κόλπου που δημιουργείται από τους γαλακτοβάκιλλους (φυσιολογικά μικρόβια του κόλπου) εμποδίζουν την υπερβολική ανάπτυξη των μυκήτων. Όταν αυτή η ισορροπία στο ph του κόλπου διαταράσσεται, η υπέρμετρη ανάπτυξη των μυκήτων (candida) ευνοείται λόγω του υγρού και θερμού περιβάλλοντος του κόλπου.

Ο λόγος είναι η ευρεία και συνεχώς αυξανόμενη χρήση των αντιβιοτικών και η κατάχρηση αντισηπτικών σαπουνιών, τα οποία οδηγούν στην καταστροφή της φυσικής χλωρίδας του κόλπου, τα πολύ στενά παντελόνια και τα μη βαμβακερά εσώρουχα, όπως επίσης και τα αντισυλληπτικά.

Οι γυναίκες, που είναι πιο ευπαθείς στις μυκητιάσεις των γεννητικών οργάνων περιλαμβάνουν τις γυναίκες που πάσχουν από διαβήτη, τις έγκυες γυναίκες, τις καρκινοπαθείς, ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία, ασθενείς που έχουν μειωμένη άμυνα του οργανισμού όπως μεταξύ άλλων γυναίκες που πάσχουν από AIDS.

Τα συμπτώματα στις γυναίκες είναι τα ακόλουθα: πόνος, φαγούρα, ερεθισμός, φλεγμονή στο αιδοίο και στον κόλπο, κολπικές εκκρίσεις, πρήξιμο και κοκκίνισμα του αιδοίου, η εσωτερική επιφάνεια του κόλπου μπορεί να είναι καλυμμένη με λευκό επίχρισμα, το δέρμα της περιοχής μπορεί να είναι ευαίσθητο και να παρουσιάζει σπασίματα, όπως και πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή και την ούρηση.

Η θεραπεία των μυκητιάσεων των γεννητικών οργάνων στις γυναίκες περιλαμβάνει πλύσιμο με αντισηπτικό σκεύασμα και καλό στέγνωμα. Στη συνέχεια γίνεται χρήση τοπικών σκευασμάτων, όπως κρέμες και κολπικά υπόθετα, που περιέχουν μικοναζόλη, τερκοναζόλη, τιοκοναζόλη, κλοτριμαζόλη ή άλλα φάρμακα κατά των μυκήτων. Επίσης, μερικές φορές συνίσταται και δια του στόματος φαρμακευτική θεραπεία σε συνδυασμό με τα τοπικά σκευάσματα. Ενώ, σε γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά και παρατηρείται επιδείνωση της μυκητίασης, συνήθως συστήνεται η διακοπή των αντισυλληπτικών για μερικούς μήνες.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι σε μερικές περιπτώσεις κρίνεται από τον γυναικολόγο, ότι παράλληλα θα πρέπει να υποβληθεί σε φαρμακευτική αγωγή και ο σύντροφος προκειμένου να αποφευχθεί η διαιώνιση της μετάδοσης των μυκήτων από τον έναν σύντροφο στον άλλο.