Ο άντρας απέναντι στην απιστία της συντρόφου του

Κοινοποιήση:

Ο γάμος, για την πλειοψηφία, προϋποθέτει την αγάπη, τη πίστη, την ειλικρίνεια και φυσικά την μονογαμία. Επομένως, το πλήγμα της απιστίας δεν έγκειται αποκλειστικά στην πράξη αυτή καθαυτή αλλά στη σημασία και στα νοήματα που ο καθένας της αποδίδει. Το αξιακό σύστημα, τα βιώματά και η προσωπικότητα του καθενός, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές επιταγές, προσδιορίζουν τις αντιδράσεις απέναντι στην απιστία, καθώς και την επίδρασή της στο άτομο και στη σχέση. Το κόστος βέβαια συνδέεται και με το φύλο αφού άνδρες και γυναίκες το βιώνουν, το αντιλαμβάνονται και το διαχειρίζονται διαφορετικά.

Ζούμε σε μια κοινωνία που η ανδρική απιστία ήταν ανέκαθεν πιο αποδεκτή, ακόμα και επικροτείτο, ενώ η γυναικεία απιστία καταδικάζεται και κατακρίνεται. Η γυναίκα που απιστεί δεν έχει ελαφρυντικά και το ήθος της πλήττεται ανεπανόρθωτα. Παρόλο που σήμερα τα δεδομένα αλλάζουν και τα ποσοστά της γυναικείας απιστίας αυξάνονται, αφού η γυναίκα βγαίνει προς τα έξω, διεκδικεί, φλερτάρει και έρχεται πιο κοντά στον «πειρασμό», έχει το δικαίωμα να «φύγει» από ένα γάμο που δεν την ικανοποιεί και να αναζητήσει την κάλυψη των αναγκών της μέσω ενός άλλου άνδρα, εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ταμπού και να φέρει τίτλους ανηθικότητας.

Με βάση τα πιο πάνω αντιλαμβανόμαστε πως το πλήγμα για τον άνδρα που έχει απατηθεί είναι βαρύτατο και δύσκολα το «καταπίνει». Ο απατημένος άντρας, αυτόματα λαμβάνει την ταμπέλα του «κερατά», ένα στίγμα που δεν «ξεπλένεται» παρά μόνο αν χωρίσει… Ακόμα και αν δεν το ξέρει κανείς, ο ίδιος ταμπελώνει τον εαυτό του και τρέμει στην ιδέα της «ξεφτίλας» αν το «πάθημά» του βγει προς τα έξω. Άλλες φορές, πάνω στο θυμό, του αντιδρά σπασμωδικά, παρορμητικά, και ο ίδιος ενημερώνει τον περίγυρο για την απιστία, σε μια απόπειρα να εκδικηθεί, να τιμωρήσει και να εξευτελίσει την «άπιστη». Δυστυχώς αυτό έρχεται να το πληρώσει όταν τελικά αποφασίσει να μην φύγει από το γάμο, αφού πλέον όλοι το ξέρουν και ο ίδιος νιώθει ότι τον επικρίνουν και τον περιγελούν.

Ο άντρας θορυβώδης στην αντίδρασή του, θυμώνει, οργίζεται, εκρήγνυται βίαια, απειλεί ότι θα σκοτώσει τον εραστή της γυναίκας του. Νιώθει το κύρος του να καταρρέει, την αξία του σαν άντρας και σαν εραστής να εκμηδενίζεται. Η σεξουαλική απιστία τον πληγώνει περισσότερο αφού αυτόματα μπαίνει σε σύγκριση με τον εραστή της γυναίκας του. Νιώθει ελλιπής, σεξουαλικά λίγος, μειώνεται ο ανδρισμός του, ένα πλήγμα βαρύ και ασήκωτο.

Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι για τις γυναίκες η συναισθηματική εμπλοκή του συντρόφου τους με μια άλλη γυναίκα, έχει το μεγαλύτερο κόστος. Παράλληλα, οι νεαρότερες γυναίκες δυσφορούν περισσότερο στην πιθανότητα απιστίας από τις μεγαλύτερες, ενώ είναι πιο εύκολο να αιτιολογήσουν και να ξεπεράσουν την απιστία αν έχει ευκαιριακό σεξουαλικό χαρακτήρα.Στους άνδρες, αντιθέτως, κοστίζει περισσότερο η σεξουαλική απιστία της συντρόφου τους από την συναισθηματική, και πληγώνονται εξίσου ανεξαρτήτως ηλικίας. Μάλιστα, πιστεύουν πως η συναισθηματική απιστία της γυναίκαςαποτελείπροάγγελο της σεξουαλικής απιστίας που θα ακολουθήσει.

Η απιστία, λοιπόν, αναιρεί και ακυρώνει πολλά από τα δεδομένα και τα αυτονόητα της μονογαμικής συντροφικής σχέσης και κάνει τον άντρα να αμφιβάλλει για τα πάντα, όχι μόνο για την σύντροφο αλλά και για τη σχέση και κυρίως για τον ίδιο του τον εαυτό. Μέσα από αυτήν ακριβώς την ακύρωση, ο άντρας κλονίζεται και πολλές φορές είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξανασταθεί στα πόδια του. Τα αρνητικά συναισθήματα τον κατακλύζουν και, εκτός από προδομένος, νιώθει «κορόιδο», αδύναμος να το διαχειριστεί, απελπίζεται, αμφισβητεί την αυταξία του. Ο εγωισμός του συχνά του υπαγορεύει να φύγει για να ξεπλύνει την «ρετσινιά». Ακόμα όμως και αν επιλέξει να μείνει, πολλές φορές τιμωρητικά, κάνει τη καθημερινότητα δυσβάστακτη τόσο για τον εαυτό του όσο και για την σύντροφό του. Το μικρόβιο της αμφιβολίας έχει εγκατασταθεί ανάμεσά τους και ο ίδιος αναλώνεται εμμονικά γύρω από το συμβάν, το αναβιώνει, την αμφισβητεί και της το επαναχρεώνει με κάθε ευκαιρία.

Φυσικά, υπάρχουν και εκείνοι οι άνδρες που επιλέγουν να παλέψουν για τη σχέση. Πρόκειται για τον άντρα που πιο ώριμα καταφέρνει να δει πέρα από την απιστία, την αξία και το νόημα της σχέσης του, ίσως ακόμα και την δική ευθύνη. Αφού καταλαγιάσει η πρώτη καταιγίδα, όπου ενδεχομένως θα πάρει τα πράγματά του και θα φύγει, αντιλαμβάνεται πως αυτή τη γυναίκα την αγαπά. Και αν την αγαπά τότε πραγματικά έχει νόημα να την διεκδικήσει, να αφήσει το περιστατικό πίσω του και μαζί να προχωρήσουν, αν και η ίδια το επιθυμεί. Παρά το πλήγμα, η απιστία μπορεί να ξεπεραστεί για το ζευγάρι που θέλει, αφού βγάζει στην επιφάνεια πολλές ανάγκες και προβλήματα της σχέσης, υποχρεώνει τους συντρόφους να τα δουν κατάματα. Αν καταφέρουν να τους απευθυνθούν, η σχέση θα επαναπροσδιοριστεί και θα βγει από τη δοκιμασία πιο δυνατή.

Θέκλα Βασιλείου